خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تو ه را نمی رسد دعویشاهدند آن دو رخ برینه معنی
۲
گر بدیدی ز دور سرو تو حورننشستی به سایه طوبی
۳
مانده برمیم آن دهان حیرانچشم نظارگی چو دیده هی
۴
ب گفتمش در جواب کشتن مانی نوشتی به غمزه گفت که نی
صفحهٔ ۱ از ۲