خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برویت بنگرم ناگه نرنجیبسویت بگذرم ناگه نرنجی
۲
از وصلم حاصلی چون نیست باریغم هجرت خورم ناگه نرنجی
۳
جهانت بنده شد من نیز خود راازینها بشمرم ناگه نرنجی
۴
تو هرجا تیغ بر گیری من آنجاسری پیش آورم ناگه نرنجی
صفحهٔ ۱ از ۲