خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر من بیدل اگر جور و ستم فرمودیلطف بسیار نمودی و کرم فرمودی
۲
تا به صاحب نظری از همه باشم افزونسرمه چشم من از خاک قدم فرمودی
۳
گفت پیش رقیبان دهمت صد دشنامباز مرسوم دعاگو ز چه کم فرمودی
۴
نامه شان پیش خودم خوان که ز دور آمده امچون دویدن پسرم همچو قلم فرمودی
صفحهٔ ۱ از ۲