خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مجلسی که بمستان ز لب شراب دهیدلم ز رشک بسوزی مرا کباب دهی
۲
سؤال بوس چه سود از توام که معلوم استمرا ز جنبش آن لب که نی جواب دهی
۳
شب فراق در آن آستان دو چشم مراچه جای خواب اگر نیز جای خواب دهی
۴
به حسرت قدش از گریه ام چمن شد غرقتو سرو را دگر ای باغبان چه آب دهی
صفحهٔ ۱ از ۲