خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۹۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به باران کهن یاری نکردیجفا کردی وفاداری نکردی
۲
خورم گفتی غم تو تو بزی شادمرا غم کشت و غمخواری نکردی
۳
دلم پیوسته میداری بر آتشبمن زین بیش دلداری نکردی
۴
دلا از ناله بلبل وصل گل یافتچرا زاری بدین زاری نکردی
صفحهٔ ۱ از ۲