خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه لطف است این که با من می‌نماییلب نازک پرسش می‌گشایی
۲
البته جانست و جانم می‌فزایدسبزی که بر لب می‌فزایی
۳
خطت بر رخ نکوتر خوانده از مشکمگر خوانند خط در روشنایی
۴
نه عاشق را بلا آمد ز هرسوچرا زین سر نبایی چون بلایی
صفحهٔ ۱ از ۲