خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حدیث خوشی هیچ با ما نگوئیسخن جز به شمشیر قطعا نگونی
۲
بحل کردمت خون خود گر بنازیکشی زودم امروز و فردا نگونی
۳
هرآن شربت غم که دادی نخستینبمن ده بشرطی که صهبا نگونی
۴
چو گونی لقب نازل از آسمان شدنهان از چه شد آب حیوان که داند
صفحهٔ ۱ از ۲