خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به فردوسی از حریم وصل نگشانی دریپیش هر حوری ز آب دیده باشد کوثری
۲
گرنه در هر غرفه زنجیری بود از موی دوستدر بهشت از هر دری آید عذاب دیگری
۳
گرنه آن سرو افکند بر شاخ طوبی سایههر ورق در شرح بی برگی بر آرد دفتری
۴
با لب رضوان ما از ما بگو ای سلسبیلساقی جانها روان کن باده روشنتری
صفحهٔ ۱ از ۲