خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مپوشان روی خود ای شوخ خود رایتو چشمی چشم بر عشاق بگشای
۲
ستم تا کی کتنی فرمانیم جورکرم فرما دگر اینها مفرمای
۳
از دست ما کجا بگریزد آن زلفکه طاوسیست چندین رشته بر پای
۴
تو ماهی دیده و دل منزل تستدلت هر جا فرود آید فرود آی
صفحهٔ ۱ از ۲