خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در درد بی باری دریغا بار بایستیهزاران غم کزو دارم یکی غمخوار بایستی
۲
نمودی چهره مقصودی ز رخسار و خط خوبانولی آئینه ما آی پی زنگار بایستی
۳
چه سود ار همدمم شد خضر سوی چشمه حیوانمرا همراهی آن سرو خوش رفتار بایستی
۴
قدم گر رنجه فرمودی به سروقت من از یاریرقیب آن روز دور از بار و گل بی خار بایستی
صفحهٔ ۱ از ۲