خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن نه نقشی‌ست که در خاطر نقاش آیدفرخ آن چشم که بر طلعت زیباش آید
۲
گر به چشم خوش او در نگرد مستوریزهد بگذارد و در شیوه اوباش آید
۳
حسن بسیار بود لیک زمان‌ها بایدتا یکی از همه خوبان به جهان فاش آید
۴
چیست برگ گل رعنا که به رویش ماندسرو خود کیست که در معرض بالاش آید
صفحهٔ ۱ از ۲