خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشترشبی خیال تو از ملک جاودان خوشتر
۲
اگر به هجر گدازی و گر وصال دهیهر آنچه رای تو فرمان دهد همان خوشتر
۳
که گفت کز رخ تو ماه آسمان بهترکه گفت کز قد تو سرو بوستان خوشتر
۴
مدام بر طرف جویبار دیده منخیال سرو قد یار دل ستان خوشتر
صفحهٔ ۱ از ۲