خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن شکل و شمایل چشم بد دورکه چشم عاشقان را می‌دهد نور
۲
تو را از آرزوی صورت خویشگهی آب است و گه آیینه منظور
۳
شرابی در دو لب داری که چشمتز بویش روز و شب مست است و مخمور
۴
به دور چشم مست دل فریبتنماند زاهد صد ساله مستور
صفحهٔ ۱ از ۲