خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما می‌رویم داده تو را یادگار دلنازک بود حکایت دل زینهار دل
۲
خوش دار هفته‌ای دل ما را که سال‌هاپرورده است مهر تو را در کنار دل
۳
ترسم که در حساب نیارد دل مراای مهربان هر سر مویت هزار دل
۴
آهسته گر کند گذری بر سرت نسیمگردد ز زلف بر سر پایت نثار دل
صفحهٔ ۱ از ۳