خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم خود را دوست میدارم که رویش دیدهامعاشقم بر گوش خود کآواز او بشنیدهام
۲
ای حریفان من در این مذهب نه امروز آمدمعشق او در مجلس روحانیان ورزیدهام
۳
چون سماع عاشقانش گرم شد روز الستمن به پهلو زان جهان تا این جهان گردیدهام
۴
عالم صورت حجاب روی معشوق من استپرتوی از حسن تو در روی خوبان دیدهام
صفحهٔ ۱ از ۲