خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنمبه حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
۲
نام و پیغام تو خوش میگذرد بر گوشمشنوایی چه کنم گر نبود این سخنم
۳
با تو پیوند دل و دیده و جان میبینمکه نه پرواست به اغیار نه با خویشتنم
صفحهٔ ۱ از ۱