خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چو سرو نو باید به بوستان چه کنمچو مست روی توام رنگ ارغوان چه کنم
۲
حکایتی که مرا بود با لب و دهنتنمود اشک به اغیار من نهان چه کنم
۳
اگر نه روی تو باشد کجا برم دیدهوگر نه راز تو گویم من این زبان چه کنم
۴
خیال بود مرا کز تو بر توان گشتنبیازمودم و دیدم نمی‌توان چه کنم
صفحهٔ ۱ از ۳