خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهنآب حیوان است یا لب جان شیرین یا سخن
۲
قامت سرو خرامان است یا بالای تونه به بالایت نروید هیچ سروی در چمن
۳
این چنین سروی اگر یوسف بدیدی در قبااز گریبان تا به دامن پاره کردی پیرهن
۴
با صفای عارضت هرگز ندارد نسبتیقطرهٔ شبنم سحرگه بر سر برگ سمن
صفحهٔ ۱ از ۳