خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
۲
آورد بر شاه ختن زنگی زلفت تاختنزان غمزه لشکرشکن تیری بدان هندو فکن
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات