خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خجسته زمانی و خوش روزگاریکه بازآید از در مرا چون تو یاری
۲
ز رویت بهشتی شود مسکن مابه هر گوشه‌ای بشکفد لاله‌زاری
۳
به سرو روان تو گوید دو چشممکجا می‌روی از چنین جویباری
۴
لبم را توقع بود پای‌بوسیکه را زهره باشد حدیث کناری
صفحهٔ ۱ از ۳