خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی
۲
ما را اگر نخوانی سلطان وقت خویشیدرویش را همین بس کز پیش در نرانی
۳
این نوبهار خوبی تا جاودان نمانددریاب عاشقان را کامروز میتوانی
۴
با دوستان همدم با همدمان محرمگر یک نفس برآری آن است زندگانی
صفحهٔ ۱ از ۳