خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی
۲
بلبلان را نمیبرد شب خوابتا سحرگه نقاب بگشایی
۳
با صبا گفتهای که میآیممن و این مژده و شکیبایی
۴
گر چه پیشم هزار تن بیشندبی تو جان میدهم ز تنهایی
صفحهٔ ۱ از ۳