خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی مرا وصال تو روزی اگر شودبر منتهای همت خود کامران شدم
۲
زاندم که خیل شوق رخت رو به دل نهادایمن ز جور فتنه آخر زمان شدم
۳
آن روز بر دلم در معنی گشاده شدکز دوستان یک جهت خاندان شدم
۴
اول ز حرف و صوت وجودم خبر نبوددر مکتب ولای علی نکتهدان شدم
صفحهٔ ۱ از ۲