خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جوزا سحر نهاد حمایل برابرمگو شیعه امامم و سوگند میخورم
۲
عصر ظهور حضرت او خواهم از خداپیرانه سر هوای جوانیست بر سرم
۳
مولا من به عرش رسم گر ز روی فضلمملوک آن جنابم و مسکین این درم
۴
من جرعهنوش مهر تو بودم چه در ازلکی ترک آب خورد کند طبع خو گرم
صفحهٔ ۱ از ۴