خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزمخاک کوی تو شوم از دو جهان برخیزم
۲
به ولای تو که گر بنده خویشم خوانیاز سر خواجگی کون و مکان برخیزم
۳
یارب از ابر هدایت برسان بارانیپیشتر زانکه چو گردی ز میان برخیزم
۴
بگذرم گر ز جهان بر سر خاکم آرش... ان برخیزم
صفحهٔ ۱ از ۲