خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهدی هادی چو بنشیند به جای خویشتنزنده گرداند جهان را همچو جان کاید به تن
۲
خوش به جای خویشتن باشد نشست خسرویتا نشیند هر کسی دیگر به جای خویشتن
۳
شیعهی او را بشارت ده به حسن خاتمتکاسم اعظم کرد ازو کوتاه دست اهرمن
۴
شوکت مهدیّ اهل البیت و عالم گیریششد در افواه خلایق داستان انجمن
صفحهٔ ۱ از ۲