خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دانی که چیست دولت، روی امام دیدندر کوی او گدائی، بر خسروی گزیدن
۲
گاهی به حضرت او، راز نهفته گفتنگاه از لب شریفش اسرار دین شنیدن
۳
گاهی جهاد کردن، با دشمنان ملتسرهای ناکسان را، در مقدمش بریدن
۴
مهرش به دل نهفتن، رازش به کس نگفتنتا بعد از آن بنقشی در دست و خود گزیدن
صفحهٔ ۱ از ۲