خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز در درا و شبستان ما منور کنهوای مجلس روحانیان معطر کن
۲
ستاره شب هجران نمیفشاند نوربه آفتاب رخت روز ما منور کن
۳
برون خرام و برافروز عالمی ز رختسخن بگوی و جهان پر ز درّ و گوهر کن
۴
بگو به خازن جنت که خاک مجلس مابه تحفه بر سوی فردوس و عود مجمر کن
صفحهٔ ۱ از ۲