خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندیخطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی
۲
دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود استبدین راه و روش میرو که با دلدار پیوندی
۳
قلم را آن زمان نبود که سرّ عشق گوید بازورای حدّ تقریر است شرح آرزومندی
۴
اماما کن نظر بر ما نظر میکن به مشتاقانچرا یکبارگی ما را ز چشم خویش افکندی
صفحهٔ ۱ از ۲