خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بام برآی و جلوه ده ماه تمام خویش رامطلع آفتاب کن گوشه بام خویش را
۲
با همه می رسد غمت قسمت بنده هم بدهخاص به دیگران مکن رحمت عام خویش را
۳
پخت ز تف غم دلم خام هنوز کار منپیش تو عرضه می کنم پخته و خام خویش را
۴
شد به غلامی درت صرف جوانیم همهبهر خدا تفقدی پیر غلام خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳