خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابروی خوشت که ماه عید استانگشت نمای اهل دید است
۲
از روی تو عید عاشقان راصبحی به مبارکی دمیده‌ست
۳
هر سال یکیست عید روزهما را همه روزه از تو عید است
۴
شد عید من از رخت خجستهزین عید خجسته‌تر که دیده‌ست؟
صفحهٔ ۱ از ۲