خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منشور دولتی که ز عشقم میسر استطغرایش آن خطی ست که بر دور ساغر است
۲
با من ز سعد و نحس مزن دم که خط جامحرز امانم از خطر چرخ و اختر است
۳
بودم به خواب خوش که رسید از حریم دیرپیری که رشحه قدحش رشک کوثر است
۴
گفت ای پسر دریغ بود نقد زندگیدر دست آن حریف که مرگش برادر است
صفحهٔ ۱ از ۳