خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز چشمم درفشان از لعل گوهربار کیستاشک من زین گونه گلگون از گل رخسار کیست
۲
زیر دیوار تو هر شب زار نالم تا سحربر لب بام آ شبی کین ناله های زار کیست
۳
چشم می دارند خلقی دیدن رویت به خوابتا خود این دولت نصیب دیده بیدار کیست
۴
من نمی گویم تو کردی چاک ها در جان منهر که بیند جان من داند که اینها کار کیست
صفحهٔ ۱ از ۲