خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم چون داستان غم فرو ریختسرشک از دیده پر نم فرو ریخت
۲
صبا آن زلف پر خم را برافشانددل صد بیدل از هر خم فرو ریخت
۳
ز دردم هر که دم زد شرح آن راسرشک لعل من در دم فرو ریخت
۴
دل چاکم کزو پیکانت افتادچو ریشی دان کزو مرهم فرو ریخت
صفحهٔ ۱ از ۲