خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ترک سرکش من پای در رکاب کندکرشمه بر مه و جولان بر آفتاب کند
۲
فراز خانه زین جا نکرده گرم هنوزهزار خانه صبر و خرد خراب کند
۳
چگونه لذت تیغش چشم که در دم قتلز حلق تشنه گذر تیزتر ز آب کند
۴
من از تصور نادیدنش همی میرمنعوذ بالله اگر روی در نقاب کند
صفحهٔ ۱ از ۲