خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چنگ غم دلم از ناله تنگ می‌آیدکه تار زلف تو دیرم به چنگ می‌آید
۲
به بوی آشتیت جان همی‌دهم هرچندکز آشتی توام بوی جنگ می‌آید
۳
به بحر عشق تو شستم ز کام دست امیدچو گام سعی به کام نهنگ می‌آید
۴
ترشحی‌ست ز خون دل آب دیده ماکه با خیال لبت سرخ‌رنگ می‌آید
صفحهٔ ۱ از ۲