خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سینه گر نه غمت دمبدم فرود آیددلم به غمکده سینه کم فرود آید
۲
گریخت صبر دو اسپه ز هجر تو مشکلکه نارسیده به ملک عدم فرود آید
۳
چو کعبه گر همه کس را بود به کوی تو راههزار قافله بر روی هم فرود آید
۴
ملک ز ناله من بس که بر فلک گریدچو ابر ترسم ازین بام نم فرود آید
صفحهٔ ۱ از ۲