خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در بزم گدا شاه فرو آمده بودنور نازل شده و ماه فرو آمده بود
۲
نازنینی به صف خاک نشینان نیازاز سریر شرف و جاه فرو آمده بود
۳
ز آسمان بر من محنت زده از رحمت و لطفآیتی بود که ناگاه فرو آمده بود
۴
گرچه شاهان به هواخواهی او خاسته اندپیش درویش هواخواه فرو آمده بود
صفحهٔ ۱ از ۲