خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیخ خودبین که به اسلام برآمد نامشنیست جز زرق و ریا قاعده اسلامش
۲
خویش را واقف اسرار شناسد لیکننه ز آغاز وقوف است نه از انجامش
۳
جز قبول دل عامش نبود کام ولیمی کند رد دل خاص قبول عامش
۴
دام تزویر نهاده ست خدایا مپسندکه فتد طایر فرخنده ما در دامش
صفحهٔ ۱ از ۲