خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغما و دلی ز هجر تو چون لاله داغ داغ
۲
در باغ اگر نه بوی تو یابم ز هر گلیآهی برآرم از دل و آتش زنم به باغ
۳
پوشیده دار غنچه صفت پیرهن ز بادتا بوی او چو گل نشود عطر هر دماغ
۴
حاجت مبر به خانه همسایه ای رفیقکامشب شرار سینه من بس بود چراغ
صفحهٔ ۱ از ۲