خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغرود از فکر سرزلف تو دودم به دماغ
۲
سوزم از رشک چه سوزد کسی از داغ غمتهر کس از داغ غمی سوزد و من از غم داغ
۳
سایه بر عارض گلرنگ تو انداخته زلفبر گل و لاله ز پر چتر سیه ساختمان زاغ
۴
موسم گل در باغم چه گشایند به رویغنچه ای نیست دل من که گشاید در باغ
صفحهٔ ۱ از ۲