خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خرم از هوای رخت نوبهار عشقدر هر دلی ز تازه گلت خار خار عشق
۲
هر چند سرخوشی ز می حسن یاد کنما را که جان رسید به لب در خمار عشق
۳
محمل همین به سینه ویران ما گشادهر کاروان غم که رسید از دیار عشق
۴
فرقی میان عارف و عابد نهاده انداین خوش به عشق کار بود وان به کار عشق
صفحهٔ ۱ از ۲