خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فاح ریح الصبا و صاح الدیکباده درده که صبح شد نزدیک
۲
جام روشن بیار تا برهیمیک دم از ظلمت شب تاریک
۳
فهم را گم شود سر رشتهچون رود زان میان سخن باریک
۴
پیش هندوی چشم خونریزتگشته ترکان زبون تر از تازیک
صفحهٔ ۱ از ۲