خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مایل به قامت تو بود طبع مستقیممجبول بر محبت تو فطرت سلیم
۲
بعد از وجود جوهر فرد دهان توچون نفی جزو لایتجزی کند حکیم
۳
ما را به عهد تو چه مجال سفر که شدهر جا مسافری ست بر این آستان مقیم
۴
در یتیم گوهر دندان توست و لببالای آن چو مرحمت و لطف بر یتیم
صفحهٔ ۱ از ۲