خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به یادت نشسته خاموشیمکرده از خویشتن فراموشیم
۲
بر سر بستر غمت شبهامحنت و درد را هم آغوشیم
۳
در قدح دیده ایم عکس لبتباده ناخورده رفته از هوشیم
۴
گر به مضراب غصه نخراشیرگ رگ ما چو چنگ نخروشیم
صفحهٔ ۱ از ۲