خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنمای رخ که مطلع صبح صفاست اینآیینه جمال نمای خداست این
۲
کردم بسی طفیل سگان بر در تو جایهرگز نگفتیم چه کس است از کجاست این
۳
بر سینه می زدم ز غمت سنگ هر که دیدگفتا به عشق سنگ دلی مبتلاست این
۴
هرگز نکردی از لب خود کام من رواای بی وفا به شرع وفا کی رواست این
صفحهٔ ۱ از ۲