خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با هر که غیر ماست چو شیر و شکر خوشیبا ما چه موجب است که چون آب و آتشی
۲
ما همچو آب در قدمت سر نهاده ایمای سرو سرفراز سر از ما چه می کشی
۳
می گفت شانه با سر زلفت که از چه روپیوسته در کشاکش دوران مشوشی
۴
حال تو را نه مایه جمعیت این بس استکآسوده در حمایت آن روی مهوشی
صفحهٔ ۱ از ۲