خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز چشمت چشم آن دارم که گاهیکند سوی گرفتاران نگاهی
۲
فروغ روی تو از یاد من بردکه وقتی آفتابی بود و ماهی
۳
فرو ماند از قدت در بوستان سروبه طوبی کی رسد شاخ گیاهی
۴
به جز روی تو گر دیده ست چشممنمی بینم ازین افزون گناهی
صفحهٔ ۱ از ۲