خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوهر عشق تو را دل صدف استناوک درد تو را جان صدف است
۲
بحر اسرار شناسد خود راشیخ مغرور که بادش به کف است
۳
رخنه تیغ جفایت به سرمکنگر افسر جاه و شرف است
۴
می رسد راحتم از سیلی فقرناله از دست تهی کار دف است
صفحهٔ ۱ از ۲