خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت گل شد بزم عشرت بر لب جو خوشتر استجام عیش از دست گلرویان گلبو خوشتر است
۲
خوش بود ساقی چو نیکوروی و نیکو خو بودوربود با این همه خوشخوان وخوشگو خوشتر است
۳
پا به صحرا نه که بی خواری ننگ باغبانسبزه خودرسته و گلهای خودرو خوشتر است
۴
حیف باشد سبزه زیر پا سپردن در سماعبر سر سبزه ز مستان رقص پهلو خوشتر است
صفحهٔ ۱ از ۲